بازپژوهی حیات شخصی احمدبن علی نجاشی

باز پژوهی حیات شخصی احمد بن علی نَجاشی

دکتر سعید طاووسی مسرور، استادیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه علامه طباطبائی

به نظر می‌رسد نجاشی در عصر زندگی‌اش چندان مانند این زمان، نامی پرآوازه نداشته است حال یا فردی منزوی بوده و یا جویای تدریس و محفل درس نبوده و یا ازنظر حوزه‌ی علمیه‌ی بغداد تأملاتی در مورد وی بوده است.

تعداد شاگردان نجاشی بسیار کم است و به عدد انگشتان یکدست نمی‌رسد. شاگردان او شاید پنج نفر باشند یکی پسرش و چند نفر دیگر که البته اجازه‌ای هم به شیخ طوسی داده است. طبق نقل علامه در اجازه به بنی زهره و هیچ استبعادی هم ندارد زیرا شیخ طوسی به برخی اساتید نجاشی مانند ابن نوح دسترسی نداشته لذا از طریق نجاشی به میراثشان دست‌یافته است که به این معنا نیست که وی شاگرد نجاشی بوده باشد.

قبر وی معلوم نیست و حتی سال‌های پایان عمرش که در ۴۴۷ از بغداد به روستای مطیل‌آباد کوچ کرده و در ۴۵۰ وفات کرده است کاملاً بدون اطلاعات است و معمول این بوده که جنازه را به نجف منتقل می‌کرده‌اند زیرا از حله تا نجف فاصله‌ای نیست اما در مورد نجاشی گزارشی در این زمینه وجود ندارد.

اولین عالمی که از نجاشی یادکرده ابن طاووس است که او هم از طریق ابن نجار عامی (صاحب ذیل تاریخ بغداد) با نجاشی آشنا شده است و ابن طاووس وثاقت نجاشی را از ابن نجار نقل می‌کند و ظاهراً تنها کسی که از نجاشی شرح‌حال نوشته همین ابن نجار در ذیل تاریخ بغداد بوده است که متأسفانه این قسمت از کتاب به ما نرسیده است؛ البته شرح‌حال پسر نجاشی یعنی ابوالحسن علی در کتاب ذیل تاریخ بغداد به ما رسیده است.

تعداد بسیارکم شاگردان نجاشی و گمنامی سال‌های پایانی عمر او، این امور و مواردی دیگر حاکی از مهجوریت کتاب نجاشی در عصر خود وی است و ابن طاووس و علامه باعث شده‌اند که این کتاب فراگیر شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار + هجده =